Greckie słowo ALETHEIA oddawane jest zazwyczaj za pomocą łacińskiego "veritas" oraz jego odpowiedników w językach nowożytnych. Znaczy więc tyle, co "prawda", jednakże zgodnie ze swoją etymologią ALETHEIA ma sens negatywny, bo jest rzeczownikiem zaprzeczonym. Będący jej podstawą przymiotnik ALETHES składa się z partykuły przeczącej A - i z rdzenia słownego, który w najczystszej postaci widoczny jest w LETHO, homeryckim wariancie ogólnogreckiego LANTHANO "ukrywam", a także w LETHE "zapominanie", "zapomnienie" oraz w LATHOS "zapomniany" (Theocr. 23, 24), i znaczy "nie ukryty", "nie zatajony". W swym źródłowym znaczeniu ALETHEIA to - "to, co nieskrywane", "to, co niezatajone", bądź we współczesnej wykładni Martina Heideggera - "nieskrytość".